Tour der 1000 Kurven 2006

 

Het nobele plan om deze rit in één dag te rijden ontsproot natúúrlijk aan het motorbrein van ons aller Toon. Niet alleen 1000 Kurven maar voor de meeste deelnemers ook min of meer 1000km op één dag! Dat is een Titanenklus. Al snel bleek, mede vanwege het feit dat er gereden zou worden op een doordeweekse dag, dat er niet erg veel animo onder de meer dan 300 leden was. Uiteindelijk bleef er een twaalftal sterken over, te weten:

 

Groep 1 of 2                 Groep 2 of 1          

Toon van der Aa            Rick de Leeuw

Bert Verhoeven              Norbert Reijers

Vriend van Bert              Erwin Jorksveld

Toon Verbruggen           René Guiaux

Jan Althof                      Vincent Brouwer

Bert Geilgens                 Theo Huber

Toon had de regie over het hele gebeuren en verzorgde aan- en afrijroute, rustpunten, tankbeurten etc. Als redacteur van de NwsBrf voelde
 ik mij verplicht ervoor te zorgen dat eventuele interne verhalen over deze rit niet op het forum doch in “mijn” NwsBrf  terecht zouden komen. 
Daarvoor heb ik met enige aandrang kunnen bedingen dat ieder een persoonlijke impressie zou schrijven en deze aan zou leveren voor de 
Nieuwsbrief. Intussen zijn er wel de nodige foto`s en diverse details op het forum verschenen, waaronder enig onfortuin van Theo Huber. 
Ik hoop dat bij het verschijnen van de NwsBrf zijn probleem zal zijn opgelost en hij weer vrolijk rond tuft op zijn FJR. 

Samenvatting Eifeltour

 

Omdat de Eifel voor de Brabanders redelijk onder bereik ligt, was de beslissing na het voorstel van Toon van der Aa om hem nogmaals te rijden, maar dan wat uitgebreider bij mij snel gevallen. De reactie van mij hierop was dan ook zoiets van, goed initiatief ik ga mee als dat geen probleem geeft. Wat blijkt, we hebben er zo`n 12 bij elkaar die zo`n monsterrit willen rijden. En een introducé van mijn kant was ook geen probleem.

De dag ervoor wat vroeger naar bed gegaan, ja je weet wat je begint toch? en om 06:00 uur ochtends vertrokken om de 65 km naar Maarheeze even weg te draaien. Op het trefpunt wat handjes geschud en kennis gemaakt met een aantal leden die ik nog niet ontmoet had. Daarna zijn we opgestoomd naar de Bloeiende Berg om de achterhoekers op te pikken en gezamenlijk door  te stomen naar Kronenburg.  

Na een mooie heenreis  hebben we daar de inwendige mens versterkt en de rit gestart voor de echte 1000 Kurventour. Tjonge wat een genot om met prachtig weer, hele rustige wegen en de wetenschap dat mijn collegae in Den Bosch  hard aan het werk waren, lekker rond te toeren  en te genieten van de omgeving en de klets van de motormaten. Mede doordat  er een stevig tempo gereden  werd, is zo een monsterrit wel te doen maar 700 km vanaf verzamelpunt betekende voor de meesten toch een rit tussen 800 en 1000 km op één dag uit en thuis en da`s best veul hoor met veel regionaal stuurwerk.   

Enfin de hele rit is me goed bevallen, zeker het laatste stuk om de Ruhr-Stausee. wat een geweldige bochten zo dicht bij Nederland en wat jammer dat de groep van Rick dit heeft moeten missen. Alle lof voor Toon, die de routes keurig aan elkaar geregen heeft.

En het voorrijden met GPS is een fluitje van een cent als je de routes goed hebt laten herberekenen, haha. Overigens besef je door dat stuurfoutje van Theo dat een mooie dag altijd  afhangt van een goed verloop van de gehele tour, pas dan spreek je van een werkelijk geslaagde dag.

 Wat mij betreft is een spontaan geregeld dagje zeker voor herhaling vatbaar maar dan wel via de snelweg naar de regio en via de snelweg weer terug, omreden van een wat  beschaafder totaal aan rijtijd. Alhoewel je bent motorrijder of je bent het ….

 

                                                            Bert Verhoeven

                                                                      Een prachtige tour met een slecht begin

Deze dag zal ik mij nog wel even herinneren. De tegenslag begon toen ik de avond ervoor de motor 
uit de garage haalde en wilde starten. Accu léég! Eigen schuld, dikke bult want ik had de schakelaar 
voor de intercom niet uitgezet een paar dagen eerder. Het kostte nogal wat moeite om hem aan de 
praat te krijgen en aangezien ik een stroomprobleem heb, parkeerde ik de FJR met lader en al in de 
straat en voor de deur van zoon Sandor, zodat ik de volgende morgen weer een volle vonkenpot 
hebben zou. Door al het gedoe lag ik redelijk laat in mijn mandje en rond 23.00 uur gingen 
de luiken dicht. Om 04.00 uur werd ik eruit gerammeld. Ritueel van scheer en sop, gevolgd door wat  

eten en drinken, spullen inpakken en het pak aantrekken.  

Met de auto richting zoon en ja hoor, hij startte weer als vanouds.
Ik was vroeg genoeg en zou naar Bert Geilgens in Sprundel rijden om daarmee na een bak koffie 
                                                                 verder te rijden naar het ontmoetingspunt `t Haasje. De 2610 had ik opgedragen snelwegen etc. 
te vermijden, tijd genoeg dus lekker binnendoor.

Wat heet “lekker”. Na de Moerdijkbrug derhalve de duistere paden op van het Brabantse land. 
Bijna veranderde deze rustige morgen in een nachtmerrie. 
Na enige tijd kwam ik achter een politiebusje te rijden dat ik wijselijk niet passeerde. 
Hij zou wel ergens afslaan en met plm. 60km/uur reden wij verder. Na een paar minuten zo 
voortgesukkeld te hebben, flitste er achter mij plotseling een blauw licht op. 
Ja hoor, nee toch!? Vermoedelijk een prent maar waarom ik wel en zij niet? 
(zoek ik nog wel uit als deze binnenkomt). Een leuk begin van deze dag maar het werd nog erger. 
Verlost van mijn voorganger raakte ik al aardig richting Sprundel. In de duisternis kwam mij een 
tegenligger tegemoet en ik moet een moment van echte nachtblindheid hebben opgelopen 
want net nadat hij langs mee heen was gereden, ontwaarde ik wat 
paaltjes die een bocht aan bleken te geven. Veel te laat ging ik knalhard in de remmen. 
Bijna had ik de zaak nog gered want na de paaltjes bleek er geen sloot of greppel maar een stukkie 
rechtuit te liggen als inrit voor een lap spruiten- of suikerbietengrond. Ik kwam echter tot stilstand met 
mijn voorwiel in de mulle zandgronden mijn achterwiel nog op de weg. Ik kon niet goed steun vinden 
voor mijn stappertjes en de boel ging op z`n kant. 
Daar sta je dan in het duister met nul huizen in de buurt en (stommiteit) geen mobiel- of ander 
nummer van Bert. Die koddebeiers bellen? Geen sprake van! Dan maar met mijn slechte rikketik 
proberen de boel weer overeind te zetten. Dat was natuurlijk na anderhalve minuut hijgen als een 
postpaard en na enig luchthappen lukte het mij die bijna 300 kilo overeind te zetten. 
Ik zal verder niet verhalen wat een gevecht het is geweest om daarna de boel uit het zand en weer op 
de weg te krijgen maar dat is niet zonder vallen en weer opstaan gelukt. Het heeft ook nog een uur of 
twee geduurd voordat ik weer geheel hersteld was van de inspanning. 
Resultaat, een flink beschadigde kuip, koffer en  alle aan de rechterzijde uitstekende delen eveneens 
beschadigd. (inmiddels staat de FJR er weer okselfris bij en is de zaak keurig geregeld door de 
verzekering en snel gerepareerd door Aad van Kekem).
Nog nahijgend en bezweet kwam ik bij Bert aan. 
Zijn reacties, medeleven en koffie deden mij weer enigszins opveren. 
Ik besloot mijn dag er niet door te laten bederven. Ik kon rijden en verder basta! 
De toer verliep verder zonder problemen en ondanks het minder goede begin heb ik met volle teugen 
genoten. Prachtige route, prachtige wegen, prachtige bochten en prachtig weer. 
Op het forum is er al het een en ander over gepubliceerd en de anderen zullen zich ook niet onbetuigd 
laten. Het verdere verloop van de dag laat ik graag aan hen over en ik sluit mij bij alle loftuitingen 
richting Toon aan.

                                                                                                      Jan Althof

De Tour der 1000 Kurven 2006

 

Ook dit jaar werd er weer een Tour der 1000 Kurven georganiseerd door onze Duitse FJR-vrienden. Op de een of andere manier konden wij(Hollanders) niet gelijk met hun(Duitsers) deze Tour rijden, heeft misschien met het op handen zijnde WK-voetbal te maken ? Maar geen nood, onze Toon organiseerde een doordeweekse versie van de legendarische Tour en daar kon ondergetekende ook aan meedoen. 

Samen met René, Vincent en Erwin heb ik er voor gekozen om niet midden in de nacht te moeten vertrekken, maar zijn we de dag ervoor al naar het FJR-hotel “de Bloeiende Berg” in het Limburgse Mechelen vertrokken. Omdat Erwin en René eerst nog moesten werken was het te laat om in het dorp te gaan eten en heeft de eigenaar van het hotel een heerlijk diner voor ons geïmproviseerd. Na het eten nog een paar super lekkere lokale bieren gedronken en wat over een rare kabouter in de gang van het hotel gekletst en toen op tijd naar bed want de volgende ochtend ging het gebeuren.

De rest van de “bende” was netjes om 8.15 uur bij ons hotel en na een kopje koffie zijn we in 2 groepjes van 6 vertrokken.  

Na een kilometer of 20 was er een wegopbreking en ineens waren de groepjes totaal anders van samenstelling. Geen probleem, we moesten allemaal dezelfde kant uit. Het weer was prachtig en de route ook. De koffie bij Café Mont Rigi hebben we overgeslagen omdat Rick het nog geen koffietijd vond, en dat was ook zo.

In Kronenburg hebben we voordat de eigenlijke Tour der 1000 Kurven begon wel koffie met een lekker stuk Kuchen genomen en daar werd de samenstelling van de groepjes weer ietsje anders. Rick deed het nog steeds geweldig als voorrijder dus dat hebben we maar zo gelaten. Verder ging het naar “Der Brubbel” een geiser die om de 35 minuten begint te spuiten. Eén van de leden van ons groepje wilde dat natuurgeweld graag op de gevoelige plaat vastleggen dus hebben we even op hem gewacht en zo werd groep1 ineens groep2.

Met nog ongeveer een uur te gaan gebeurde het: Theo zag in een bocht de kabouter uit het hotel naast de weg in het bos staan en kon zich niet bedwingen. Hij stuurde de motor van het talud af in een poging die kabouter te pakken te krijgen maar dat liep anders af………

Gelukkig kwam Theo er zelf zonder noemenswaardige kleerscheuren vanaf, maar zijn motor zag er erg verkreukeld uit. De kabouter hebben we nooit meer teruggezien. Gezamenlijk hebben we op de Abschleppdienst gewacht en toen die met zijn motor vertrokken was is Theo bij Rick achterop geklommen en zijn we via de snelste weg richting huis gegaan. Vincent zou die avond toch al weer bij de Bloeiende Berg slapen en René en ik vonden dat gezien het vermoedelijke tijdstip van thuiskomst ook beter. Dus zo werd een 1 daagse toer toch nog een 3 daags evenement voor sommigen van ons. Het was een schitterende toer met mooi weer en een gezellig stel mensen. Het einde was niet helemaal zoals bedoeld, maar gelukkig bleef de ellende beperkt tot materiële schade. Toon, bedankt voor de organisatie en het mooie weer, Rick voor het voorrijden en alle andere deelnemers voor de gezelligheid.

    

Norbert Reijers                       
                                          
          terug naar boven