Bloembollen Toer 2006, verslag
van een vrijwilliger(?).
De openingsrit van de FJR-Club zou dit jaar een rit door de bloembollen worden. De datum was reeds geprikt door de toercommissie en vastgesteld op 02 April. Dat de bloembollen dan nog geen acte de présence zouden geven, was natuurlijk niet te voorzien.
Vooraleer het echter zover was, werd op het forum al druk gediscussieerd. Thema's waren onder andere: wie nu de deelnemerslijst mocht bijhouden, de route, wanneer die opgestuurd zou worden, weersvoorspellingen werden gepubliceerd en er vielen zelfs enkele harde woorden. Kortom, tijd om te gaan rijden: Motorrijders worden onrustig als je ze te lang ophokt!
De route wordt netjes opgestuurd, we zijn er bijna.... Eindelijk is het dan 't weekend van de rit, de route naar Lisse is al uitgetippeld. 's Zaterdags de motor aftanken en de BRAVOK controle uitvoeren. De motor is er klaar voor, nu nog een nachtje slapen.
GIETHOORN
Zondagmorgen
vroeg op, 't ziet er goed uit...droog en een
glimp van een zonnetje. Echter tegen de tijd dat ik op de motor stap, vallen
de eerste spetters. Toch maar goed dat ik gekozen heb voor de snelweg. Nadat
ik Rotterdam ben gepasseerd, worden de druppels al groter. Tegen de tijd dat
ik Den Haag gepasseerd ben, is het echt aan 't
regenen. In de buurt van Lisse zie ik 4 FJR's achter me opdoemen. Even
afremmen en ze laten passeren...ze hebben wellicht GPS aan boord, dus kunnen
zij me naar de startplaats loodsen. En ja hoor, goede gok. Bedankt Edwin..
Als we afstappen is het echt aan het gieten, we zijn toch in Lisse en niet in Giethoorn? Er staat al een aanzienlijk aantal FJR's en een aantal gastrijders of partnerleden met motor bij De Engel. Binnen zit Frans (de organisator van de tocht) al klaar om iedereen af te vinken en Rob heeft de biljarttafel bereid gevonden om zijn winkeltje uit te stallen. Plezante bijkomstigheid is dat de tafelverwarming aanstaat en zo de koopwaar op temperatuur komt en Rob zijn broek kan drogen.
Buiten is 't ondertussen behoorlijk aan het regenen geslagen en bij Frans regent 't ook afmeldingen. Enkele "deelnemers" gaan zelfs zover dat ze naar Lisse komen om de kop koffie met cake te nuttigen, om dan toch weer huiswaarts te keren. De goed weer voorspelling die Toon gedaan had, is wellicht voor een andere dag. Of is deze gave gekoppeld aan een motor met topkoffer en vlaggetjes? Erwin en Frans
Binnen is 't ondertussen lekker gezellig geworden, van de koffie wordt gretig gebruik gemaakt. Iedereen is druk in de weer met even een praatje maken. Na zo'n winterstop is 't goed om mekaar weer te zien. Terloops wordt er zo nu en dan een blik naar buiten geworpen, maar er zit weinig verandering in de weersgesteldheid. Dit is ook te merken aan 't animo om te gaan rijden, dat is namelijk iets minder. Er was van te voren verzocht om voor 10.30 de Engel te verlaten, dit is volgens mij niet helemaal gelukt...
Vooraf was er door Frans bij een 4-tal deelnemers nog geregeld dat men gebruik kon maken van de Tripy navigator. Deze werden uitgedeeld aan de geïnteresseerden met een korte uitleg.(Zie voor een kort verslag hierover de website)
RIJDEN!!!
Eindelijk gaan we dan op
stap, de regen is wat gaan minderen....
Ik besluit mee te gaan met Toon van de Aa en Toon met duo Corine. Toon van der Aa heeft een 2720 GPS en is een van de vrijwilligers met een Tripy. De andere Toon heeft een 276C en Corine. Dit kan dus niet meer mis gaan....Toon van der Aa dan ook fier voorop, ja hoor we zijn onderweg...RIJDEN!!!
Na een aantal kilometers, een aantal
kruisingen verder op een T-splitsing, besluit Toon van de Aa linksaf te
slaan. Ik reed als 2de motor in de groep en moest stoppen voor een naderende
auto. Toon en Corine beginnen te gebaren en beweren heel stellig dat we
rechtsaf moesten. Daar Toon al kleiner wordt aan de horizon en ik geen
routerol heb, kies ik maar eieren voor mijn geld. Ik sla rechtsaf achter
Toon en Corine aan. Een stukje verderop nog even gewacht, maar geen Toon die
weer aansluit. We besluiten om de route maar te vervolgen. Bij Scheveningen
komen we een hele horde FJR-rijders tegen..
Toch verkeerd gereden???
Rijden we de route in omgekeerde
volgorde?
Nee hoor,
't is een lus bij Scheveningen. Als we
Scheveningen bijna weer uit zijn, doemen achter me FJR lichten op, het
blijkt Toon te zijn. De groep is weer compleet. Achteraf bleek dat Toon niet
naar "Truus" had geluisterd, niet op de Tripy had gekeken en linksaf is
gereden tegen alle adviezen in....maar 't reed zo
lekker. Opeens merkte hij dat hij alleen op de route zat...toen maar via een
shortcut
de route weer opgepakt...toch handig zo`n GPS.
De route voert door
't Hollandse landschap met vrij veel
bloembollenvelden, alleen de prachtige velden laten zich nu niet zien.
Evenzo de zon, die "schijnt" ook ergens anders te vertoeven. Regenen doet
't ondertussen echter niet meer. Dus dat zit wel
snor. Begin ondertussen ook aardig honger te krijgen. Volgens de dagteller
komen we ook in de richting van halverwege, dat wordt uitkijken naar een
lunch gelegenheid. Die wordt ook al snel duidelijk als we langs een kanaal
(hoe kan 't anders in Noord Holland) een
imposante rij van FJR`s geparkeerd zien staan.
De Hanepoel noemt de
gelegenheid zich. Binnen zitten vrouwen aan het bier en wij aan de koffie.
Wat klopt hier niet???
Onder
't genot van een opsmijter (de plaatselijke versie van een
uitgebreide uitsmijter) komen de sterke verhalen over tafel; snelheden >200
km met helikopterachtervolging, politieauto's met zwaailichten en de ultieme
ontsnapping door met een FJR een schaapskooi in te duiken en daar 3 uur
blijven zitten. Wat zich gedurende die 3 uur
heeft afgespeeld, blijft gissen.
GISSEN EN RAADSELS
Tijdens deze rustpauze besluit de zon ook om zich te gaan vertonen. Dat belooft nog een heerlijke middagje rijden te worden. We vertrekken wederom als groep, Toon en Corine blijven voorop rijden. Na een aantal kilometers merk ik dat Toon van de Aa achterblijft en uiteindelijk niet meer zichtbaar is. Even wat afremmen en kijken of Toon erbij komt, Toon en Corine blijven echter doorrijden. Toon doemt nu van achter ook weer op en ik begin ook weer door te rijden. Bij een volgende kruising, Toon van der Aa gebaart linksaf, Toon en Corine rijden rechtdoor. Deze keer besluit ik om met Toon mee te gaan. Je moet natuurlijk alles eerlijk verdelen. We hebben zeker nog 5 minuten gewacht, maar er kwam geen FJR meer opdagen. Wat nu de oorzaak is geweest dat Toon en Corine rechtdoor reden, is nog steeds een raadsel, we hebben Toon een Corine tijdens de toertocht niet meer terug gezien.
De route wordt verder
vervolgd,
Schiphol
wordt van meerdere kanten bekeken en de
Westeinder
Plassen worden ook gerond. We zijn door een aantal dorpjes en gehuchten met
plaatsnamen gereden waar ik persoonlijk nog nooit van gehoord had. Wat
verder opvalt, is het aantal drempels dat te pas en onpas wordt opgewo
rpen...
Wachtende bij een stoplicht zien we Stonehead met dochter Simone en onze nestor Arie links bij een stoplicht staan. Wie rijdt nu de goede route? We sluiten aan bij hen en rijden zo gezamenlijk naar het eindpunt, wat ook ons begin punt was.
Zinvolle bezigheid zo'n dagje toeren...
Onder het genot van een frisdrankje in De Engel benoemde Stonehead mij tot spontane vrijwilliger voor het schrijven van een “stukkie” over deze rit. Ach, wie kan zo`n man nou iets weigeren? Let dus goed op bij wie je aan tafel gaat zitten na afloop!
Simone - Stonehead - Arie
In De Engel nog een korte
discussie gehad over de juiste route en de hoe deze in de GPS gezet moet
worden. Toon bes
luit om de aanrijroute, die hij
's ochtends niet heeft voltooid, in omgekeerde richting te volbrengen.
Ikzelf besluit om met
Stonehead en Simone richting 't zuiden te
vertrekken.
Bij
Zwijndrecht neem ik
afscheid en vervolg de route alleen. Bij het overbruggen van de
Moerdijkbrug
besluit de tanktas om zich zelfstandig te maken en zich van de motor te
verheffen.
Met kunst en vliegwerk hou ik de tanktas op de motor en met de
andere hand 't gas vast. De motor toch aardig
scheef tegen de wind in...gelijk de eerste afslag maar de snelweg verlaten
en de tanktas opnieuw bevestigen...pffff, was 't
bijna nog misgegaan. Ik besluit om 't laatste stukje
maar binnendoor te rijden en nog te genieten van wat dijkjes.
Moe en voldaan stal ik de motor. Het was een mooie dag, een fijne openingsrit en op naar de volgende rit.
Bert de "Vrijwilliger"
2 april – De eerste officiële toertocht van de club in 2006
Het moment dat de inschrijving geopend werd, was voor mij het sein om op het werk vrij te gaan regelen. Toen dat was gelukt, kon ook ik mij inschrijven en even later stond mijn naam onderaan de deelnemerslijst.
Later, toen ik plotseling
op het forum zat, zag ik dat er een aantal noorderlingen via Amersfoort
richting Lisse wilden koersen
.
Via dit prachtige medium wat afspraken gemaakt over tijd en plaats van samenkomst. Later kwamen daar nog twee Beusichemers bij zodat we uiteindelijk rond negen uur met zes man (plus FJR) bij tankstation Neerduist aan de A1 stonden.
Toen was het nog droog …
We reden weg en twee minuten later hingen de eerste spetters op de ruitjes. Tot en met de aankomst in Lisse reden we in de stromende regen. Een gelukkige bijkomstigheid was dat iedereen zo kon testen of broeken, jassen, laarzen en handschoenen na de winterstop nog waterdicht waren.
In restaurant “de Engel” onze aankomst gemeld bij Frans, de organisator van deze eerste rit. Het was een weerzien van clubleden die elkaar na de laatste toertocht 2005 of de ALV ‘06 niet meer gezien hadden. Het handen schudden en praatje pot was niet van de lucht.
Tijdens de koffie afgesproken om met de groep ook door te gaan die dag. Ik zal ze even aan u voorstellen:
Voorrijder Jan-Willem Allersma (Allersma), Roel Nijkamp (roeln), Adrie Carabain (Adrie), Gerard Tomey (Diversion), Chris Brink (Chris T) en mijn persoon Martin Wiegers (m@rtin).
Weer droog…
Het zal zo rond half elf geweest zijn dat het buiten dan eindelijk droog werd. De eersten stapten op hun stalen ros. Wij volgden niet al te lang daarna. Op de boulevard van Zandvoort kon je al zien dat de wind goed zijn best deed die dag. De schuimkoppen op de aanstormende golven zeiden genoeg. Maar wel weer een leuk plaatje zo.
Via
Bentveld, Aerdenhout in. Wel wat leuke pandjes gezien om te
ruilen met mijn eigen stulpje, maar ja, `t is zo’n
eind rijden elke dag. Voor het middageten stopten we bij restaurant “de
Hanepoel”. Gelegen langs het
woelige water in het pittoreske Abbenes. Gelukkig waren
we daar als één van
de eersten en hebben direct maar besteld.
Even later stroomde de zaak vol en stond er buiten een batterij FJR’s te
blinken.
Bakkie koffie – uitsmijter / omelet –
pannenkoek. Er stond zelfs een opsmijter op het menu, maar daar heb ik me
maar niet aan gewaagd. Kon me er niet zoveel bij voorstellen, en wat de boer
niet kent dat ….
De zaal grenzend aan het
deel waar wij zaten, was waarschijnlijk gereserveerd voor één of ander
gezelschap want toen Chris met bord en al het vrouwelijk schoon wilde gaan
bekijken werd hij teruggestuurd met de mededeling dat
er al gedekt was. Veel schoons hebben we ook niet kunnen vinden, dus was de
teleurstelling niet zo groot. Een zonovergoten
wereld
was ons aanblik toen we weer naar buiten stapten om de tocht te vervolgen.
Schudden van het lachen?
En verder gingen we. Soms met een rustig gangetje vanwege de omgeving en/of de omstandigheden. Soms ook ff planken … omdat dat zo leuk is. Adrie kon het niet laten om een buikschuiver te achtervolgen die “dat cluppie FJR-rijders” het nakijken wilde geven. Jammer voor de buikschuiver, Adrie bleef rustig, en verdween niet uit de spiegels van het scheurijzer.
Zo heb ik ook weer dorpen
gezien waarvan ik het bestaan niet wist.
Rijden we bijvoorbeeld door het
altijd gezellige (heb ik me laten vertellen)
Oud-Ade. Wie kent het niet …
Maar het geeft deze toertochten wel de charme.
In Leiden had Roel een aanvaring met een putdeksel dat niet helemaal recht lag. Hij kwam met het achterwiel bijna een meter van de grond … okay, dat is wat veel, maar hij kwam wel ietsje los zag ik. Chris zat de hele dag heen en weer te schudden als we bij een verkeerslicht stonden te
wachten. We dachten dat het een soort van
motordansje was omdat ie zo blij was dat ie nu
zelf ook op zijn eigen FJR reed i.p.v. die motorambulance van zijn baas.
Maar het schudden was omdat ie “pokjes” hoorde in
zijn voorvork. Zoiets verzin je toch niet ? Later
werd dit onderwerp aangesneden op het forum. Veel water hebben we gezien
deze dag. Niet alleen op
(foto
van internet- de heenweg, maar zeker ook onderweg. Leuk
afgewisseld met de (bloem)bollenvelden. Zoals ook op het forum al
www.hotelcallantsoog.nl) opgemerkt
was, veel bollen … weinig bloemen. Maar als organisatie kun je ook niet
weten dat de lente wat later start dan waar het KNMI normaal gesproken van
uit gaat. Maar die hadden van tevoren ook niet gewaarschuwd.
Was wel zo leuk geweest. Al met al hebben we een
mooie tocht gehad. Wel wat winderig op sommige stukken. Maar ook dat mocht
de pret niet
drukken.
Receptie
Zo rond de klok van vier
uur meldden we ons weer in Lisse. Nog helemaal afgeleid door de prachtige
tocht liepen we via de verkeerde deur het pand weer in. Bleek op zich niet
verkeerd. Mevrouw Kuipers hield daar een receptie. We hebben haar maar even
gefeliciteerd. Het gebak smaakte prima …….. Nog
een bakkie koffie dan wel iets anders
verfrissends gedronken. Rob en Rick waren toen al lang weer naar
huis !! (Die hadden ‘m versneld gereden.) Frans
zat al weer op z
ijn post om iedereen te verwelkomen. Het ene groepje na het
andere kwam binnendruppelen. met ieder zijn eigen verhaal. Wij hebben in
ieder geval een hele leuke dag gehad, veel
gelachen en lekker gereden. Kletspraatje zo hier en daar met de andere
clubleden. Toon, nog bedankt voor de
(biervilt)tekening !
Restte ons nog de thuisreis. We hebben gekozen voor de snelwegvariant. Met een flink gangetje met z’n zessen weer richting Amersfoort, waar ik als eerste zou afhaken. Gelukkig kregen we op de A1 ter hoogte van Naarden nog wat politiebegeleiding zodat we ons nóg sneller door de drukte konden voortbewegen …
Bij het schrijven (tikken) van dit verslag was nog niet bekend of dat verborgen flitspalen dan wel effecten van trajectcontroles ons nog verrassingen gaan bezorgen. Zou toch weer een dompertje zijn.
Voorlopig denken we daar maar niet aan en richten we onze aandacht op de volgende toertocht. Tot dan.
