Zaterdag 7 juni, dag 1:  

In ieder geval is er het uitzwaaien door Simone en, bij verrassing, ook zoon Sandor. Eigenaar van een Honda Transalp. Op de volgepakte motor is het even zoeken naar de juiste zit. Hij lijkt zelf te willen sturen maar het blijkt toch de goedmoedige toerbuffel die hij voor mij is. Het enige is dat ik wat meer dan normaal op mijn polsen lijk te leunen en af en toe moet ik mij wat naar achteren duwen om de bagagerol wat terug te drukken. Al vóór Gorinchem probeer ik een notitieblok te kopen bij een tankstation, maar de dame kan mij slechts twee blanco A-viertjes aanbieden voor het maken van korte notities onderweg. Ook goed voor dat doel en het eerste vergeten item wordt genoteerd. Het loopt verder op rolletjes behalve het tanken. Het blijkt dat na het passeren van de Duitse grens er niet zomaar overal tankstations langs de snelweg staan. Ik moet de snelheid van 130 naar 80 km/hr laten zakken om niet teveel te verbruiken. Met samengeknepen billen ga ik bij een politiepost op visite en zij verwijzen mij naar het plaatsje Bramsche plm. 4 km. verderop.
Na 285 km. Tank ik 20 liter en had dus nog twee litertjes over. Dit was les twee onderweg en hoewel ik in het noorden van Finland nog één keer klem kom te zitten qua brandstof heb ik steeds gezorgd tijdig te tanken. De rit verloopt verder zó voorspoedig en snel dat ik besluit om meteen maar door te rijden naar Kopenhagen.
Ik ben totaal niet moe, althans niet extreem en dat blijft de hele reis wel zo. Anderhalf uur rijden van Kopenhagen bel ik Dorrit, bij wie ik voor de nacht van zondag op maandag een kamer heb besproken, met de vraag of ik déze nacht ook een kamer kan krijgen. Helaas is die niet beschikbaar en ik rij daarom naar het centrum van Kopenhagen om het Toeristenbureau op te zoeken. Het regent en het is benauwd warm en bijgevolg word ik in mijn winterpak vanzelf ook nat. Er is alleen een hotelkamer te regelen in de voorstad Ballerud in Hotel Lautruppark tegen een prijs van Dk. 675,= incl. ontbijt.  Rond de tweehonderd gulden maar het verblijf, het ontbijt en het relatief voordelige diner is erg goed. Een glaasje wijn kost weliswaar elf gulden maar het is geen huiswijn. Vlees is er in drie soorten, kalkoen, lam en biefstuk en je kunt krijgen wat je wilt en zoveel je wilt. Heerlijke Toscaanse stoofgroenten en een uitgebreide saladebar. Toppie dus.
De rit uit het centrum van Kopenhagen naar het hotel is beroerd. Erg veel verkeer, regen en warmte. De oliedrukmeter en de temperatuurmeter beginnen rare aanwijzingen te vertonen. Vermoedelijk te weinig koeling want met iets meer snelheid gaat het beter. De volgende morgen geniet ik van een heerlijk ontbijt en na het afrekenen, vertrek ik om acht uur want ik moet uiterlijk om half negen bij Dorrit zijn. Dat gaat wel lukken. Jammer dat het weer onderweg even erg slecht wordt.

 

 

 

Hierdoor heeft het geen zin om een plaatje te schieten van o.a. de Storebeltbrug.
Erg mooi en indrukwekkend maar ook mistig en nat.

Even wat harde cijfers over deze zaterdag:
Gestart op 23942 km. staat de teller bij het hotel op 24923 km. Dezelfde cijfers maar dan anders. Dat zijn dus 981 gereden km`s tegen een gemiddeld verbruik van 1:15 en dat is ook niet slecht. De kosten? Brandstof: € 66,= Hotelbooking bij T.I: Dk 135,= Hotel: Dk 675,= Eten: Dk 110,= en de Storebeltbrug: Dk 125,= Zomaar wat cijfers om een indruk te geven van de mogelijke kosten van zo`n trip. Kosten die ik bij mijn informaties vooraf eigenlijk nergens vond.  

                                                Zondag 8 juni, dag 2:
 
De dag begint met de gebruikelijke rituelen van het opstaan, wassen en aankleden. Dan pak ik eerst alles op de motor, waarna ik aan een heerlijk ontbijtbuffet kan beginnen. Echt alles wat je maar kunt wensen tot en met scrumbled eggs etc.etc. Ik stel mij tevreden met twee donkerbruine sneetjes brood, de eieren en de bacon en een wit broodje met jam. Jus d`Orange en een kop thee completeren het pallet. Dan afrekenen en opstappen. Naar de lucht kijkend, meende ik vanmorgen dat het slecht weer zou worden, maar achteraf is het een prachtige dag geworden. Vlekkeloos rij ik van Ballerud naar Dorrit, die bijna in het centrum van Kopenhagen woont. Ze is grijs van haar met rustige grijze ogen, de vijftig ruimschoots gepasseerd. Zij heeft twee dochters waarvan er één voor studiedoeleinden in Caïro is. Een Pa blijkt er niet meer te zijn. Dorrit is haar leven lang al spiritueel bezig en is nu actief in de beweging van de Dalai Lama. Dat brengt met zich mee dat allerlei mensen uit de hele wereld bij haar onderdak kunnen vinden die lid zijn. In dit geval betreft het een professor uit Roemenië en een arts uit Ghana. Interessant om op die manier mensen te ontmoeten. Op mijn vraag blijkt er alleen een pittig soort oploskoffie te zijn die ik manmoedig opdrink.
Na een kort praatje met Dorrit gaat zij naar haar Lama en ik besluit te voet Kopenhagen in te gaan in de vermomming van toerist. Het blijkt een stad als vele andere. Oude en nieuwe gebouwen en wijken, moderne, vieze en hele mooie. Ook veel water en groenpartijen. Om negen uur is het nog redelijk fris en omdat het vandaag eerste Pinksterdag is, is het nog erg rustig. Via de Amagerboulevard loop ik richting centrum. Onderweg maak ik een omweg over een voormalig bastion. Nog net kan ik de eieren onder een zwaan fotograferen. Een fuut komt boven met een visje dat een meeuw hem af tracht te pikken. Hij mist.
Dan is er links het museum de Glyptotheek. Ik wil een kaartje kopen maar in Denemarken is op zondagen de toegang gratis. Klasse. Na een kort bezoek ga ik verder langs het beroemde speelpark Tivoli. Ik heb niet de behoefte daar naar binnen te gaan en bekijk de pret door de hekken. Ook het verderop liggende wassenbeeldenmuseum laat ik letterlijk links liggen.
Intussen ben ik bij het stadhuisplein en ik ga rechtsaf het oude centrum in. Ik krijg wat elke toerist krijgt, winkels, kerken, pleinen, restaurantjes, terrasjes etc.etc. maar ook zwerfvuil en zwervers. Weinig allochtonen, dat valt op. Wat ook opvalt is het absolute gebrek, gemis bijna, aan hondenstront. Hier heerst dus niet de Hollanditis van het hebben van een hond of liefst meer dan één. Slechts één hond zie ik onderweg en die poedelt zich in het water van het bastion.
Dit water blijkt vergeven te zijn van de kleine kwalletjes. De grootste is niet meer dan tien centimeter in doorsnee. Ik vraag een voorbijganger of dit dan zout water is, maar nee, het is gewoon zoet water en het blijken zoetwaterkwallen waarvan ik tot nu het bestaan niet kende. Omdat ik vandaag een echte toerist ben, stap ik tot mijn eigen verbazing in een rondvaartboot, die de kanalen door de stad en de haven laat zien. Het is zeker geen Rotterdam. We komen ook bij de beroemde Zeemeermin. Het beeldje is zo klein en het staat op zo`n lullige plek en is op zichzelf ook zo onbenullig dat ik maar net de moeite kan nemen om er een plaatje van te schieten. Na de rondvaart wandel ik op m`n gemak nog wat rond, schiet wat plaatjes en ik besluit om “tactische” redenen terug te gaan naar Dorrit. Het is erg warm, zo rond de 27 °C en ik moet de spullen die ik aanheb even een handwasje geven en weer drogen. Dan hoef ik de motor niet af te laden die in de zijstraat staat, om schone kleding op te zoeken. Het gewassen ondergoed hang ik voor het raam te drogen. Ik zit zo ongeveer op de vierde verdieping dus dat valt niet op. Eten is wat lastig te organiseren en ik heb geen zin om zonder ondergoed de stad in te gaan, dat voelt niet lekker. Uit de motorkoffer vis ik Cup-a-Soup op en nog een half stokbrood met een stuk geitenkaas. Dat moet wel lukken zo. Terwijl ik dit schrijf hangt die was keurig te drogen. Het is pas kwart over vijf en ik heb zin in koffie. Dat komt straks wel als Dorrit thuiskomt.  

De “harde” feiten:
Kopenhagen, lees Denemarken, is duur. Maar dat wist ik al. Omgerekend is een bakkie koffie fl 7,50.
Twee bolletjes ijs fl 5,50 en een flesje water fl 5,=. Ik heb mij dus maar wat beperkt in mijn uitgaven.
De meegenomen broodjes en een flesje water is wel goed. Vanavond doe ik niets en ik ga vroeg slapen want ik wil weer vroeg op pad. Uiterlijk 08.00 uur wil ik op weg zijn naar Oslo. Ik denk niet dat ik daar een dag blijf hangen want ook Oslo is wéér een stad met wéér dezelfde zaken als in al die andere. Oslo bewaar ik wel voor de toekomst.

 

                                                                                  
                                                                       

terug naar boven