“Droge” FTT, (maar wel koud)

 

Na de succesvolle eerste actie met de FJR-Club, de Utrechtse Motorbeurs, was daar eindelijk de tweede op 12 maart jl. De “droge” FTT-cursus verzorgd door  FreeBike, jullie allemaal wel bekend. Dat “droge” stond natuurlijk voor het puur theoretische waarbij de motoren gewoon op hun plekkie bleven staan.

Het basisidee hierbij is dat men ál deze facetten van het motorrijden uit moet kunnen oefenen op een zo veilig mogelijke wijze.

“De cursussen van FreeBike zijn gericht op het tijdig onderkennen van risicovolle verkeerssituaties en daar naar te leren handelen. De instructeurs van FreeBike zijn, zonder uitzondering, zeer ervaren beroepsrijders, veelal werkzaam bij politie of defensie. Velen van hen hebben van hun hobby hun beroep gemaakt. Het enthousiasme en de deskundigheid die zij uitstralen staan borg voor een prettige en professionele instructiedag.” 

Voor mij persoonlijk was het na een jaar of tien een soort theoretische herhaling of verversing van deze kennis die ik in een VRO- (Voortgezette Rij Opleiding) en een VRT-(Voortgezette Rijvaardigheids  Training) heb opgedaan bij de KNMV.

Tegenwoordig wordt er in de rijopleiding naar het rijbewijs al veel meer gedaan aan deze onderdelen dan vroeger. 

Zoals zo velen ben ik na een motorloze periode ergens weer opgestapt en vond het voor mijzelf nodig deze trainingen te doen. In de afgelopen jaren heb ik twee ervaringen gehad waarvan ik kan zeggen dat die trainingen mij voor een zeer ernstig ongeluk hebben behoed. In die zin zijn die trainingen meteen meer dan goud waard geweest, want één keer kan al genoeg zijn om het niet meer na te kunnen vertellen.

Naar mijn mening is het voor iedere motorrijder uit lijfsbehoud noodzakelijk om minimaal één zo`n training te volgen. Het leert je ook nú nóg veel meer over wat een motor allemaal kan en wat jouw eigen beperkingen of onmogelijkheden zijn, dan je tijdens je cursus rijbewijshalen meekrijgt.

 

Dochter Simone,

 

Het toeval wil dat zeer tot mijn genoegen dochter Simone (onderwijzeres) net haar rijbewijs heeft gehaald en de vrijdag vóór de FTT heb ik een uurtje met haar meegereden tijdens een proefrit met een Yamaha Fazer 600. Vanwege pa was ze al liefhebster en schoonzoon (jammer jongens) rijdt een Yamaha R1, waar zij regelmatig op meetuft. 

Met die R1 wordt ook met enige regelmaat het circuit bezocht, maar dan zit ze natuurlijk niet achterop.

Op zich al een heel leuke ervaring om je dochter op zo`n ding aan het werk te zien. Je ziet dan ook meteen het gebrek aan ervaring, uiteraard, en  het leek ons een goed idee haar partnerlid te maken en meteen mee te nemen naar deze cursus. In de komende maanden zal er veel moeten worden gereden, óók met de FJR-Club, want eind juli staan de Pyreneeën op ons programma.

Wij hadden met René Guiaux afgesproken samen naar FreeBike te rijden en rond een uur of twaalf vertrokken wij, na een bakkie bij Simone, gezamenlijk uit Zwijndrecht. Toon v.d. AA had voor prachtig weer gezorgd, hoewel het wel een beetje frisjes was. We zouden die middag ook niet echt meer op temperatuur komen. Ter hoogte van Geffen begon er boven ook nog iemand met de poederbus te strooien, maar dat mocht geen naam hebben. We waren ruim op tijd aanwezig en konden meteen aan de warme koffie die Cécile met veel liefde had gezet. Veel praten, handen schudden en buiten bij de nieuwste fietsen kijken. Uiteindelijk konden we 15 motoren tellen en een Varadero met een identiteitscrisis. Als ik goed heb geteld, waren wij met 34 leden aanwezig. Niet gek zo hartje winter.

 

De Theorie dus:

 

Onze presentator was bij afwezigheid van Simon de ieder wel bekende Frank Zwijnenberg. Lid nummer 60, dus ook al vroeg van de partij.

Hij verzorgde een goede, heldere en rustige presentatie waarvoor hij aan het eind dan ook een welgemeend applaus ontving. De akoestiek was ietwat galmend waardoor je af en toe wel even de oortjes moest spitsen en we konden ook niet in slaap vallen want de verwarming kon het helaas niet helemaal trekken. Maar dat mocht de pret geenszins drukken. 

Ongetwijfeld zitten er onder de wegblijvers leden die ook al dit soort cursussen hebben gevolgd, maar ik vermoed toch dat een groot gedeelte dat niet heeft gedaan. Het heeft hier weinig zin om deze cursus in z`n geheel weer te geven maar om de nieuwsgierigheid te prikkelen, volgt hier een korte samenvatting van de behandelde onderwerpen.

 

Verkeersinzicht: 

Zeg maar anticiperen en aan de hand van de situatie op de juiste manier handelen.

 

Waarneming:

Door gehoor, reuk, gevoel en zicht.

Met de nadruk op vooral goed kijken, kijken en nog eens kijken.

 

De Spanningsdriehoek:

Net als bij de branddriehoek (brandstof, zuurstof en ontstekingsbron) je bewust zijn van de driehoek tussen mens, machine en de weg in al zijn verschijningsvormen.

 

 De Uitrusting:

Behandeld werden de soorten helmen, kleding, laarzen, handschoenen, gehoorbescherming. Van de verschillende onderdelen hun goede en sterke punten. Hierbij werden nog wat pijnlijke details getoond van lichaamsdelen in behoorlijk staat van “afschraping”.

 

Remmen:

Een van de belangrijkste onderdelen van een voertuig en nóg belangrijker hoe er dient te worden geremd. Vooral dat laatste
De Remtechnieken dus,werd goed behandeld en was er een behoorlijke interactie met de aanwezige leden.

De noodstop kreeg ook de nodige aandacht.
 

Deze tabellen heb ik overgenomen uit de presentatie omdat dit een goede indicatie geeft van wat de stopafstand is bij een gegeven snelheid. Iets om goed te bekijken en ook goed om over na te denken! 

Tijdens dit onderdeel konden wij ons even gaan warmen aan een bak koffie en genieten van het toch fraaie weer deze dag. Pauze dus.

 Wij mochten ook nog even “smullen” van een filmpje met zoiets als een Speed-Weave. Op het internet circuleren wel meer van dit soort zaken. En ook de gevolgen laat men soms uitgebreid zien. Ik heb slechts één keer mogen genieten van zo`n grapje. Dat liep met veel mazzel goed af, gelukkig bleef de boel overeind en op de weg, maar na zo`n actie heb je toch wel even de bibbers.

 

Foute acties:

Na de pauze werden zaken als Afstand Houden en Inhalen behandeld. 

Vooral natuurlijk de fouten die hierbij gemaakt worden.

 

Sturen:

De laatste onderdelen van de presentatie bestonden uit: 

 

 

De Stuurtechnieken, 

 

 

                   

Het volgen van de Ideale Lijnen 

 

 

 

 

  en
                                                                                                                                                          Gevaarlijke Situaties.

 

Vooral de ideale lijnen hadden de aandacht van het publiek. 

Zelf ben ik niet echt een asfaltschraper en ook heb ik er geen behoefte aan om de gaten in kuipdelen te rijden.

Maar ook bij ons zijn er mensen die graag de techniek willen weten hoe je jezelf met je knie weer een beetje omhoog kunt drukken als je linker of rechter stuurhelft de grond dreigt te raken. Ieder zijn stijl denk ik dan en heb verder aandachtig geluisterd.  

Zoals gezegd werd Frank even na vier uur met een welgemeend applaus bedankt voor zijn presentatie. Daarna konden wij nog even een poging doen wat warmte tot ons te nemen door een bakkie en van lieverlede trok iedereen weer huiswaarts.

Wat Simone en mij betreft was het een leerzame dag en hoewel het tamelijk koud was, hebben we toch even heerlijk kunnen genieten van de rit Zwijndrecht-FreeBike v.v.

De thuisblijvers zullen allemaal hun reden daarvoor hebben gehad, maar dat was m.i. toch een beetje een missertje.   

Op deze plaats wil ik FreeBike in casu Simon bedanken voor zijn goedkeuring om delen van de  presentatie te mogen gebruiken voor dit artikel. Mét hem hoop ik dat dit een aansporing kan zijn voor iedereen die nog niet aan een dergelijke cursus heeft deelgenomen.

Het bevordert in belangrijke mate je kennis en kunde die horen bij het beoefenen van deze prachtige hobby.

Na twee “ontsnappingen” kan ik het met dank hieraan nog steeds navertellen.   

En……….als “Pa” kan ik jullie verzekeren dat Simone hier niet aan zal ontsnappen.

Ennuh Cécile, bedankt voor je vele potten koffie en van Simone een aai voor die “gôh wat een lieve hond”.

   

KOUD Hè!?!?                        terug naar boven                                                          

 

 

Jan & Simone Althof