Gelderlandtour.
De 1e indruk die ik kreeg van de tour nadat ze ontvangen was, zei me meteen, dit is er een die van afslagen aan elkaar hangt en daar heb ik in principe een gruwelijke hekel aan. De 2e indruk was dat het wel een mooie omgeving zou zijn waardoor het toch de moeite waard was om te gaan en als je sommige afslagen als bochten ziet, kan het ook nog leuk worden, toch?
1e Pinksterdag zondag 4
juni belooft een mooie dag te worden, de weersvoorspellingen zijn goed dus
afreizen maar.
De lijst met deelnemers belooft
heel wat, met zo`n kleine 100 deelnemers mag je stellen dat de animo
gewoon
goed te
noemen is.
`s Morgens om 09:00 uur vertrokken om via de snelweg naar het ontmoetingspunt te rijden en met een fiks aantal deelnemers uit de omgeving van Den Bosch zal ik toch zeker wel iemand achterop rijden of gereden worden.
Maar zoals altijd vraag ik me af, ben ik te laat vertrokken of ben ik juist te vroeg vertrokken want ik zie allerlei motoren maar geen enkele bekende FJR en als ik op de bestemming aankom, lijkt het wel of ik inderdaad de laatste ben. Het is een drukte van jewelste en iedereen zit al aan z`n 2e bakkie of is al aan de tour begonnen.
Sound
Gelukkig zijn er nog
een paar die alle tijd lijken te hebben en is het
nog mogelijk om even een praatje te houden met Renč en Jolly en o.a. met
Mark Wierink die zijn nieuwe uitlaatkitje van
Meissner
gelijk met mij
besteld heeft maar inmiddels ook al gemonteerd heeft op de motor.
Tja dan moet ik natuurlijk even dat nieuwe geluid
van de FJR horen en dat is mooi, echt wel. Wat een kleine ingreep kan doen
aan de sound van de FJR uitlaat is verbluffend! Mijn besluit om het geluid
aan te passen was er al maar nu wist ik het zeker, binnen een paar dagen
klinkt de mijne
ook zo mooi.
Na afstemming met Renč en Mark om gezamenlijk te rijden, vertrokken we voor de tour. Ik voorop waar ik meteen al na een paar honderd meter de eerste “eigentijdse afslag” nam, om via een omweg van 3 extra bochten weer achter Renč terecht te komen die ik hierdoor lekker de hele tour voorop heb laten rijden. Waardoor ik čn Truus hoorde zeggen waar ik heen moest čn ook kon controleren of Renč het goed deed en omdat ik dat niet helemaal vertrouwde heb ik dat de hele tour volgehouden, haha.

Dulden
Zo kon ik lekker genieten van de omgeving en een ander het speurwerk laten doen en dat is best fijn.
Omdat we laat
vertrokken, waren we zomaar ineens aan de lunch toe en hebben we de familie
van Bergen een stukje gevolgd die samen met een nieuw
clublid uit Uden al een lunchadres geprikt had in de directe
nabijheid van het traject en in de schaduw aan een tafeltje gingen zitten,
terwijl wij juist het zonnetje opzochten. Hierdoor dacht het
stelletje uit
Uden dat niet iedereen in de club zo goed met elkaar omging omdat we ons
apart gezet hadden en deed de familie van Bergen er nog een schepje bovenop
en vertelde dat ze ons in het weekend daarvoor “controle Vogezentour tijdens
de hemelvaartsdagen” al lang genoeg geduld hadden
en het zo eigenlijk wel goed vonden.
Na lekker geluncht te
hebben met een uitsmijter Haak en Hoek, het moet een naam hebben zijn
we weer opgestapt voor de rit en hebben op gepaste wijze afstand genomen van
de familie van Bergen, die zoals later bleek ook al Elvis-fans zijn en ook
op het landgoed van de partij waren. 
Na voorgesteld te zijn aan Elvis en zijn vrouw hebben we dankbaar gebruik gemaakt van de versnaperingen en de rondleiding op Graceland die door hun begrijpelijke enthousiasme nog aardig wat tijd in beslag nam.
Het is mooi om te horen wat hen bewogen heeft om een en ander gerealiseerd te zien in de toekomst. Voorlopig lijkt het erop dat ze op zijn minst al een geweldige hoeveelheid werk hebben verzet om dit zover te krijgen.
Na de rest van de rit
gereden te hebben zijn we nog even blijven hangen op het eindpunt om op het
terras nog wat na te genieten van het zonnetje en zijn toen in een rap tempo
naar huis gereden.
Al met al een leuke tour door een mooie streek en een mooie dag, nieuwe gezichten ontmoet en nieuwe ervaringen opgedaan.
Met dank aan de organisatie van deze tourdag.
Bert
Verhoeven terug
naar boven
