GRONINGEN/FRIESLANDTOER 2006

 

Op 23 april hadden we ons opgegeven voor de Frieslandtoer. Jo van Galen en wij, kwamen samen op het kerkplein zodat we met de zegening van de pastoor konden vertrekken. Misschien hadden we meer gehad aan warmere kleding, afijn.

Ter hoogte van Kampen kwamen we samen in een wegrestaurant waar we gelukkig “warm”werden onthaald door Noppie. Hier gebeurde het dan ook dat ik werd gestrikt door Jan Althof voor deze verslaglegging.

Allereerst werd voor we aan de rit begonnen een verhoogde ruit geïnspecteerd van een Duits echtpaar dat als gastrijders bij onze rit hadden aangesloten.

Zij hadden een FJR model 2006, en zoals al veel besproken laat de ruit op de  nieuwe FJR veel te wensen over. Uiteindelijk begonnen we aan de rit, althans toen Jo van Galen met zijn trouwe routerol voorop ging rijden, onze GPS liet ons schromelijk in de steek.

Via prachtig natuurgebied, met als typisch beeld de gesneden rietbalen, en broedende zwanen, wijds landschap, en karakteristieke boerderijen zijn we uiteindelijk tegen etenstijd beland bij een caférestaurantje boven op een dijk.

De zon was inmiddels gaan schijnen, dus dat kon niet meer stuk.

Door een bezoek aan het toilet via een zeeeeer steile trap, werd een ieder even getest of
hij de avond ervoor niet was doorgezakt en capabel  genoeg om te rijden.

Weer boven kreeg je dan te horen dat het water was afgesloten voor korte tijd, het toilet kon niet worden doorgespoeld en een emmer slootwater bracht de oplossing. Hierop gingen we ons toch zorgen maken over de kwaliteit van onze koffie en thee. Maar een lekker omeletje maakt veel goed.

Na weer te zijn vertrokken, konden we nog diverse dorpjes bewonderen die toch een typische Friese uitstraling hebben. Dit werd al aangekondigd door het plaatsnaambordje dat trots het Friese en dan toch ook maar Nederlandse plaatsnaam droeg.

Guus Meeuwis zingt dan ook: “ Was men maar op Brabant zo trots als een Fries.

Uiteraard mogen in dit verslag het Tjeuker-Sneeker- en IJsselmeer niet worden vergeten. Toch was het denk ik ook voor de Fries nog te koud, want boten die aan het varen waren zag je niet veel, alleen op de binnenvaarten zag je een enkeling een gok wagen.

Uiteindelijk kwamen bij een heel leuk ingericht restaurant genaamd Nynke Pleats. Boven de bar hing een spreuk in her Fries, we lieten het vertalen alhoewel we het beter niet hadden kunnen laten doen.
Mijn Fries is niet zo geweldig.

Het laatste stuk ging volledig langs het IJsselmeer. Namen als Hindeloopen  kwamen voorbij  maar gelukkig hebben we niet hoeven Klunen. Het was een prachtige tocht waarbij het weer ons goed gezind bleek te zijn. Na een bakkie in het plaatje Lemmer weer richting het zuiden. Toch nog een nat pak gehaald, maar eenmaal thuis waren we alweer droog gewaaid.

 

Groetjes van Co,                                                   terug naar boven                                            

het laatste deel van to-FJR-co.