In september 1995 kwam er door een tweede herseninfarct van mijn vrouw een einde aan het motortijdperk. Tijdens een langdurig verblijf in het revalidatiecentrum bleek het noodzakelijk van vervoermiddelen te wisselen. De Yamaha XJ900F werd daarom verkocht en in februari 1996 werd de Peugeot 205D ingeruild voor een nieuwe Peugeot Expert 1,9D.                  
Een "gewoon" werkpaard in de vorm van een gesloten bestelbus. Een belangrijke overweging was het niet hoeven betalen van de BPM en de zeer voordelige wegenbelasting. Bovendien was de beperking dat er maar drie personen mee vervoerd mochten worden niet zo erg omdat wij toch steeds met z`n tweeën zouden zijn. Die drie personen werden er al gauw twee omdat het bankje werd verwisseld voor een luxe stoel uit een Peugeot 506. Gerda viel in die tijd steeds om in de bochten vanwege een slechte lichaamsbalans. Afgezien van het feit dat het voor de familie meteen een soort verhuisbus is geworden, werd hij ook ingezet als trekpaard voor een caravan.
In eerste instantie een Kip Kompakt  die keurig achter de bus paste, maar geen toilet aan boord had. Met deze combinatie trokken we o.a. naar De Algarve. Een jaar later werd de Kip vervangen voor een Rapido Club 32TDL. Deze heeft een toilet aan boord en dat was wel zo handig onderweg.
Na een paar jaar zo met vakantie te zijn gegaan moest hier helaas een einde aan komen en de caravan werd verkocht.
De Zwerfbus werd regelmatig gebruikt voor  diverse vakanties en werd inwendig aangepast om hem als een simplistische camper dan wel slaapbus te kunnen gebruiken.
 











Daarom werd er een verhoogde vloer in delen in gemaakt die ook weer te verwijderen is. Achterin kwam een kleine opbouw waarop de watertank, gasfles, kookstel etc. hun plaats vonden. Onder de verhoogde vloer was voldoende ruimte om allerlei bagage op te bergen.. Aan de achterzijde kon een halve tent worden bevestigd die zowel links als recht aangebracht kon worden al naar gelang de beschikbare plek en de windrichting. Zodoende kon er altijd droog en uit de wind worden gekookt en gegeten. Het slapen ging uitstekend op twee self inflating matrasjes. Zo is er vier weken mee rondgetrokken in Noorwegen en is Sicilië twee weken lang verkend.

Naast dit gebruik is er natuurlijk ook zijn taak als pakezel. Met enige regelmaat wordt ermee verhuisd en als voorbeeld van de multifunctionaliteit mag eenzelfde exemplaar uit de familie gelden. Deze wordt regelmatig ingezet om naar Assen te gaan om daar met verschillende motoren te racen. Twee motoren liefst en de nodige spullen als kleding, gereedschap, banden enzovoort die daar nodig zijn. Zo kun je tegen beperkte kosten met een niet zo heel grote bus goed uit de voeten.

Inmiddels zijn we 10 jaar verder en ziet de Zwerfbus er hier en daar wat gepokt en gemazeld uit. Hij vertoont echter nog steeds geen roest en na een kleine technische opknapbeurt na Sicilië in 2004 loopt hij nog steeds als een nieuwe. Rond die tijd was er ongeveer 300.000 kilometer mee afgelegd en op Sicilië kregen we problemen met het koelwater en andere troubles. We zijn door de Sicilianen uitstekend geholpen. De garage heeft er wel een uur of drie aan gewerkt, diverse aanpassingen gemaakt en onderdelen gehaald voor het enorme bedrag van 35 Neuroses. Daar kan men in Nederland nog wat van leren.
Zo ook in Denemarken waar de Zwerfbus last kreeg van een kapotte uitlaat. Niks hele uitlaat vervangen, gewoon een stukje er tussenuit zagen en met klemmen een nieuw stuk erin gezet. Hier was de schade slechts 25 Neuroses, wat nou duur Scandinavië?? Men zou zich hier toch een beetje moeten schamen!! Uiteindelijk bleek op Sicilië de lekkage te worden veroorzaakt door loszittende wervelkamers waarvoor de kop moest worden gelicht.
Reden om meteen maar de waterpomp en distributiesnaar mede te vervangen . Daarbij is de vijfde versnelling ook vernieuwd want daar viel hij telkens uit. Afgezien van het gebruikelijke onderhoud zoals banden, accu en laatstleden nog een nieuwe startmotor doet`ie het nog uitstekend en heeft nu (08-07-2010) bijna 410.000 kilometers achter de wielen.. Wat mij betreft gaat de zwerfbus straks (01-01-2007) samen met mij in de vut en gaan we minimaal de 500.000 volmaken.
Het doel is om nog zo lang mogelijk samen met of zonder anderen te genieten van wat Europa zoal te bieden
heeft en dat is heel veel!!

 

 

 

                                      EEN MIJLPAAL

 

Wat mij betreft bereikte ik vandaag 29 november een mijlpaal met de Zwerfbus. Om 09.23 uur verliep de teller van 399.000 naar 400.000km. Dat is niet mis voor een particulier bereden auto in 14 jaar en 8 maanden. Het rekenwerk laat ik aan een ander over. Op 28 maart 1996 kreeg ik de auto geleverd. Wij waren zo`n beetje de eerste in Nederland omdat de volgende wagens pas in augustus/september werden geleverd hier. Voor ons werd vanwege Gerda een demo uit Tilburg geleverd, wat officieel niet zou mogen. Of dat klopt weet ik niet maar het kwam ons goed uit.  Dat zijn natuurlijk niet allemaal "vlekkeloze" kilometers.

Behalve het reguliere onderhoud was er ook een uitvallende 5de versnelling. Een brandstofpomp die de geest gaf toen ik na vier weken Noorwegen normale benzine te hebben getankt met de motor, de auto aftankte met benzine i.p.v. diesel. Op Sicilië moest een koelwaterprobleem worden verholpen in 2004. Dat bracht later aan het licht dat de wervelkamers in de cilinderkop los waren getrild waardoor het koelwatersysteem op druk kwam te staan. Dan doe je meteen ook maar de waterpomp vervangen en de distributieriem.

Dit jaar bleken al de bevestigingspunten van diezelfde brandstofpomp afgescheurd. Reparatie was niet mogelijk dus maar weer een nieuwe. Omdat dan het rechterwiel wordt verwijderd, werd zichtbaar dat er nieuwe remschijven nodig waren. Dat mag dan ook wel na plm. 380.000km. De remschoenen achter doe ik zelf nog dit jaar. Samengevat kun je zeggen dat gerekend over 15 jaar de Peugeot aardig zijn best heeft gedaan en dat de kosten buiten het reguliere onderhoud ook wel meevallen. Zo zit er nog de eerste koppeling in en pas de tweede uitlaat. De piepende wieldraagarmen zijn dit jaar ook maar vervangen.

Het uiterlijk is inmiddels niet meer al te fraai. Hier en daar een klein deukje of kras en de staat van de lak is ongeveer zoals na een halve schuurbeurt. Ook inpandig is er slijtage maar een nieuwe stoelhoes doet wonderen. De zwerfbus rijdt nog altijd prettig en doet alles wat van hem wordt gevraagd. We zijn het punt van een nieuwe kopen al lang voorbij. Er is redelijk wat vervangen en zolang het hart blijft kloppen, blijft hij rijden.
                 Op dus naar de 500.000 km. De eerste staat er al op. :-)))))
En........als de auto over een jaar of vijf de geest geeft, dan heb ik al een vervanger op het oog. Een superzuinig model want tegen die tijd is het autorijden óf onmogelijk, óf onbetaalbaar. Hierbij alvast een voorbeeld:

                                       Anton Althof in Utrecht plm. 1938(?). (een oudere broer van mijn vader)

Helaas....Pindakaas. De mens wikt maar de techniek beschikt. Na bijna 421000km heb ik de Peugeot aan zijn lot over moeten laten. Een inspectie leverde een bedrag van meer dan 1700 neuroses aan noodzakelijke reparaties op en dat vond vader wel wat veel. Snikkend heb ik hem achtergelaten bij een autohandelaar die nog wel een korte toekomst voor hem had in Roemenië. In zijn plaats rijden we nu rond in een Renault Kangoo bestel waar de invalidenscooter van Gerda nog net in past en dat is dus voldoende. Hij zal niet gaan dienen als zwerfbus want  ook dat hoofdstuk heb ik wel afgesloten. Kamperen nog zal ik nog wel eens doen en daar istie reuze geschikt voor.