Rome....een week wandelen

                                 Met dank aan Antonius, de architect van deze wandeling.

Tijdens alle zes de reizen hebben
wij een week gewandeld door Rome langs vele bezienswaardigheden, door verschillende musea, over vele mooie pleinen etc.etc. daarbij gebruikten wij eigenlijk steeds hetzelfde programma met af en toe een kleine verandering. Het lijkt hier misschien overbodig om deze wandeling uit de doeken te doen. Het internet staat immers bol van informatie die over Rome gaat. Werkelijk niets is geheim behalve dan wat er achter sommige deuren binnen het Vaticaan gebeurt. Ook zijn er allerlei publicaties die wandelingen bieden met alle mogelijke informatie en tóch wil ik hier die van ons laten zien, omdat hiermee zichtbaar wordt wat de leerlingen allemaal voor hun kiezen krijgen. Dat het geen vrijblijvend wandelingetje was met lange pauzes op terrassen maar werkelijk een week van studie. En zelfs kunt u als lezer deze wandeling als handleiding gebruiken voor een eigen intensief bezoek aan Roma Aeterna.

Die eerste dag na aankomst en installatie in de jeugdherberg is er nog geen rust na de vermoeiende treinreis. Om een uur of drie gaan we met de bus naar Piazza del Popolo. Een mooi langwerpig plein met uiteraard een fontein en omzoomd door allerlei interessante gebouwen en kunstwerken. De eerste kerk die wij in Rome bezoeken is hier de S. Maria de Popolo, die rijk is aan kunstwerken en interessante graftekens, hoewel je dat niet af kunt zien aan de buitenkant.

* Achter het barokke altaar is een absis met beroemde fresco`s van Pinturicchio 
  (Madonna, Evangelisten en Sibillen)
* Naast het hoogaltaar liggen prachtige grafmonumenten voor twee Kardinalen uit
  de Rovere-familie.   De Kardinalen zijn slapend afgebeeld i.p.v. opgebaard,
  zoals in de middeleeuwen gebruikelijk was.
* In het rechter transept, meesterwerken van Carravagio (kruisiging van Petrus en
   bekering van Paulus).
* Links van de ingang is het belangrijkste monument, de door Rafael ontworpen
  Chigikapel voor de bankier Agostino Chigi. Prachtige tinten blauw op goud in
  het mozaïek (Rafael), de kapel is uitgevoerd als minikerkje, een nieuw concept. 
  Karakteristiek voor die tijd is de vermenging van religieuze en profane   
  afbeeldingen in het plafond. god de vader naast symbolen van zon en planeten.
  Merkwaardige piramiden links en rechts zijn de graven van Agostino Chigi en 
  zijn broer.
* Links van de Chigikapel is het merkwaardigste grafmonument van Rome.
  In 1771 opgericht voor een prinses, die op 20-jarige leeftijd bij de geboorte van
  haar derde kind is overleden. Een leeuw, een flinke   boom, adelaars en engelen in brons en marmer
  dragen het portret van de overledenen.
* Links van de hoofdingang nog een curieus monument: Portret met de tekst: "Neque hic vivus" (noch hiér
  levend); en een geel skelet met de tekst: "Neque illic mortuus" (noch dáár dood). De medaillons van
  vlinder en pop zijn symbolen van de wederopstanding.

Buiten beklimmen we de Pincio-Heuvel en wandelen door het nabijgelegen park van Villa Borghese naar de Scala di Spagna, de Spaanse trappen. Deze trap, dé ontmoetingsplek voor flanerende jongeren uit de hele wereld, is tegen een heuvel aangelegd om het hoger gelegen stadsdeel met het centrum te verbinden. Beneden aan de trappen ligt een kleine fontein, de Barcaccia, een oude schuit die wegzinkt in een waterbak, een ontwerp van de vader van Bernini. Het schuitje herinnert aan de grote overstroming van de Tiber (Tevere), Kerstmis 1598. Half Rome kwam onder water te staan en een bootje dreef van de Tiber naar dit pleintje.

Dan wandelen we nog, via de Via del Tritone en Piazza Barberini naar de Via Veneto. Dit is een winkelstraat met vele grote namen. Hier op nr. 27 leidt een brede dubbele trap naar de kerk der Kapucijnen. Rechts daarvan vinden we ruimten, die gestoffeerd zijn met de beenderen van plm. 4000 Kapucijnen, die in de 17de eeuw uit hun graven zijn gelicht.
Het kleine geraamte, met zeis en weegschaal, dat in de laatste ruimte tegen het plafond is bevestigd, is van een prinses uit het huis van Barberini, aan wie de eer te beurt is gevallen om op deze heilige plaats te mogen rusten.

Tegen 19.00 uur zijn we weer terug in de jeugdherberg voor een eerste kennismaking met de Italiaanse keuken. Dat is natuurlijk geen haute cuisine maar ruim voldoende om ons van energie te voorzien. Na het eten zullen we nog even de stad bij avond bekijken en zoals gezegd, zullen die eerste avond de leerlingen in onze buurt blijven.
 

                                                                            terug naar boven