San Juan dinsdag 10-07
Vanmorgen zijn er
weer dezelfde patronen, zij het dat de onderwerpen en de
teksten anders zijn. Op die manier blijft het toch zeer
afwisselend en samen met de grammaticale ondersteuning
van Marjanne lukt het steeds beter
om gesprekjes te
hebben met de dorpsbewoners of elders in deze streek.
Het is ook wel een kwestie van brutaliteit. Zo ga ik
rustig tussen
wat dorpsbewoners zitten voor
de
tienda
van Natí en klets wat mee. Men is dan ook best bereid
wat langzamer en duidelijk te spreken. Dat is trouwens
iets wat er bijna automatisch in zit bij alle Spaanse
mensen die ik hier ontmoet.
3 Maria`s en 1 Cecilia
Men hoort onmiddellijk dat je een
buitenlander bent, maar als je (beperkt) Spaans blijkt
te spreken en ook nog weet te vertellen dat je hier bent
juist om Spaans te leren dan heb je het bij de meesten
wel voor elkaar. Natí is in het
dorp een welhaast alom aanwezige figuur. Zij runt de
tienda en vervolgens duikt ze op in Casa Sanches om te
helpen of wellicht ook de bazin te zijn. Verder schijnt
zij meerdere appartementen te verhuren. M.a.w. een
zakenvrouw pur sang, rap sprekend, maar wel aardig.
Vandaag mochten
we vragen bedenken voor Toño. Een van de laatste die in zijn
huis nog een traditionele keuken heeft zoals die in het
museum. Het wordt een zeer geanimeerde middag waar ook
Roberto bij aanwezig is. De hammen hangen hier dus ook
echt in de grote kap van de schoorsteen boven het vuur.
Heel bijzonder als het vuur aan wordt aangestoken en wij
allemaal rond de kookpot zitten waar overigens niets in
zit. De vragen en antwoorden vliegen heen en weer en ook
aan de anderen merk je dat je hier echt vooruit gaat met
je taal.
Met Mieke maak ik in de pauze nog een wandeling naar de
Mirador. We lopen via Plan waar wij ook nog een comida
nemen in een "snackbar". Het eten is redelijk maar ook
niet meer dan dat. Bij het zwembad kiezen we voor een
korte wandeling, aangegeven als 30 minuten, die mij wel
enige moeite kost maar het uitzicht op de vallei en de
drie dorpen is de moeite waard.
Eén van de
onderwerpen dat omzichtig omzeild wordt, is toch het
verhaal en het systeem van de vererving van de huizen.
In één van de teksten wordt dit onderwerp behandeld. In
principe krijgt de oudste het huis en de anderen niets
indien er geen of weinig geld is. Hierdoor wordt
versnippering voorkomen óf, zoals in onze wereld, dat
iedereen hier een huis kan kopen en daarmee de
autochtone families min of meer verdwijnen. Daarmee
verdwijnt dan in een nog sneller tempo het oude
cultuurgoed. Met dit systeem blijven de huizen en,
belangrijker nog, blijft de grond in het bezit van de
dorpsfamilies. Dat
het huis en daarmee ook een deel van de andere huizen
blijkens de inkervingen van een balk ergens uit de 16de
eeuw stammen is ook iets om over na te denken.
De Hammen
De wijn en de rook
Naar de cena
Tegen het einde
wordt het helemaal gezellig als er een wijntje bij het
haardvuur wordt geopend en er tapas ten tonele
verschijnen. Het is al donker als wij afscheid nemen van
Toño en met de hele groep, Roberto en zijn gezin
incluis, gaan eten bij Casa de Plaza. Er moet
tenslotte afscheid genomen worden van Henny en daarmee
ook van haar man Bram. Morgen gaan zij terug en heeft de
rest een vrije dag want er komen vier andere cursisten
bij. Die zullen we dan op hun beurt ontvangen in Casa
Sanches.
San Juan de Plan Juli 2007
