Mijn dag begint om half acht met de vaste rituelen van scheren, ivoren wachters reinigen en “soppen”. Om acht uur ben ik in de keuken bij Maria. Zij maakt een ontbijt bestaande uit drie sneden geroosterd brood, marmelade, boter en koffie. Eenvoudig maar voor mij voldoende. Als bonus legt ze er steeds een fruitje bij. Appel, peer of perzik .Dat gaat zo elke morgen, een goed ritueel.

Elke cursus dag zal bestaan uit twee delen. `s Morgens conversatie/les van tien tot plm. één uur. Rond half elf een pauze waarin we een bakkie kunnen doen bij Sanches. Een pauze van vier uur waarin gegeten kan worden, gerust of desgewenst wat gewandeld. Dan is het om vijf uur aantreden voor het middagdeel waarin steeds een “taller” of workshop zal worden gehouden. De eerste week zijn we met vijf cursisten, de tweede week met acht. De conversatiecursus wordt gehouden in een voormalige zagerij, Casa Sarra.

Deze morgen wordt o.a. een tekst over de Pyreneeën besproken. De teksten die aan bod zullen komen, hebben we al in Nederland ontvangen. Al die teksten heb ik thuis al gelezen, waar nodig vertaald en dat heeft wel z`n voordelen want ik kan voor het “huiswerk” hier meestal volstaan met vluchtig doornemen. Tijdens de ochtenden wordt er ook steeds gewerkt in kleine groepjes van twee of drie waarbij in het Spaans over een onderwerp moet worden gesproken met elkaar. Marjanne surveilleert, observeert en noteert. Daarna wordt e.e.a. door haar becommentarieerd. In de volgende dagen is er ook steeds een minicharla van deze of gene met als onderwerp de eigen woonplaats. Het laatste kwartier worden vragen bedacht voor de taller die `s middags zal volgen. Deze eerste dag zal dat een korte wandeling zijn onder leiding van Alberto, die begint en eindigt bij het zwembad van Plan.

Alberto werkt bij de gemeente en weet heel veel over deze streek, de mensen, de dieren, de natuur. Hij is een van degenen die ons tijdens een taller zullen begeleiden. Hoewel hier door sommige ouderen het Chistabín van dit dal wordt gesproken, óf Aragonees, is de afspraak dat al die begeleiders Castilliaans met ons zullen spreken.
Dat werkt heel goed. Maar ook de mensen in het dorp van de tienda of in de restaurantjes hebben mededogen en spreken gewoon Spaans met ons. Natuurlijk is de een wat moeilijker te verstaan dan de ander, want spreekt wat binnensmonds of erg snel, maar gemiddeld gaat het erg goed. Jong of oud, man of vrouw,van Elena tot Alfredo, allemaal zijn zij even enthousiast over wat zij hier doen.