Vrijdag
06-07
Omdat ik mij meteen maar als eerste had opgegeven voor de
spreekbeurt, de mini-charla, was ik hedenmorgen aan de beurt.
Ik had thuis een aardig werkstuk gemaakt over Zwijndrecht
zoals het een middelbare scholier betaamt. Natuurlijk veel
te veel voor vijf minuten en daarom liep het
redelijk mis. Na twee vragen uit
het “publiek” ben ik de tekst kwijt en wordt het klungelen.
Maar een slecht voorbeeld is vaak beter dan een goed
voorbeeld, net zoals je het beste van je fouten kunt leren
en er geen domme vragen bestaan.
Deze lering was dus ervoor te zorgen dat je iets kunt laten
zien, een foto of een folder van je woonplaats en de tekst
eenvoudig en kort te houden. Allez, dat kort houden is niet
mijn sterkste punt, meestal moet Marjanne mij kort houden en
dat doet zij met verve.
Ook was er weer het werken in groepjes, de oefening
conversación. Daarnaast een bespreking van de tekst
La Gente
de la Región en natuurlijk het voorbereiden van de vragen die
`s middags tijdens de taller gesteld kunnen worden.
De comida, zeg maar warme lunch, genoot ik met Marjanne en
Mieke in
Casa Anita. Wat mij betreft een goede salade met
gerookte vis en als hoofdgerecht een zeer smakelijke Dorado.
Mijn toetje is vrijwel altijd een schoteltje kaas, want dat
kan nooit mis en zoet is niet mijn favoriet. Een prima kok
die ik in de tweede week nog in een Taller de Cocina zou
ontmoeten.
De taller was dit keer in hoofdzaak Bailar maar de folkloristische kleding
Traje Regional uit het dal kreeg ook alle aandacht
met een verkleedpartijtje.,
begeleid door Elena de vrouw van Roberto, die we later nog
zouden ontmoeten.
Ook tijdens deze taller was er weer volop
interactie met Elena met een
kleine “maar”.Zo af en toe vielen wij wat teveel terug op het Nederlands
en naar later bleek, voelde Elena dit een beetje als een
uitsluiting.
Zeer begrijpelijk van iemand die zich zo
enthousiast inspant om ons iets te leren van haar taal door
middel van haar taller. Toen wij dit de volgende dag van
Marjanne vernamen, hebben wij dit verder
voorkomen. Zo is er dus altijd wat te leren.
Elena liet ons allerlei traditionele kleding zien en
met name Mieke en Henny waren
gewillig slachtoffer in een verkleedpartij. Daarna leerden
wij nog een oude dans uit de streek en ja, het kon niet
uitblijven, ook “Twee emmertjes water halen” kwam nog aan de
beurt naast het feit dat “De koning door de plas reed”.
Hoewel folklore niet helemaal mijn ding is, was het toch een
geanimeerde taller met dank aan de schone Elena. Bovendien
zijn de talleres een middel om het uiteindelijke doel, de
verbetering van je Spaans, te verwezenlijken en dat lukt
uitstekend hiermee.
`s Avonds gaan Mieke en ik eten
in
Casa
la Plaza, op het dorpsplein dus.
Met name de wijn was een “miskleun” want de wijn van
het huis had heel veel weg van heuse spiritus. Reden om over
te gaan op een flesje rood. Ook het eten viel wat tegen,
maar het moet gezegd, dat zou later méér dan goed worden
gemaakt!
San Juan de Plan Juli 2007
